Σημείωση: Προσοχή στην ορθογραφία και τον τονισμό των λέξεων αναζήτησης

ΕλληνικάEnglish (United Kingdom)

Παθήσεις των Παραθυρεοειδών Αδένων

Για να κατεβάσετε το άρθρο σε μορφή κειμένου πατήστε εδώ (Άρθρο)

Οι παραθυρεοειδείς αδένες παράγουν την παραθορμόνη (PTH), η οποία είναι υπεύθυνη για τη ρύθμιση του ασβεστίου στον οργανισμό. Βρίσκονται στο λαιμό σε στενή επαφή με το θυρεοειδή αδένα και είναι συνήθως τέσσερεις. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να παρατηρηθεί υπερλειτουργία τους με αποτέλεσμα διαταραχές των συγκεντρώσεων του ασβεστίου και άλλων ιχνοστοιχείων στο αίμα.

Η υπερλειτουργία των παραθυρεοειδών μπορεί να οφείλεται σε υπερτροφία τους ή σε όγκο, αδένωμα ενός ή περισσοτέρων παραθυρεοειδών αδένων (πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός). Μπορεί, επίσης, να προκληθεί εξαιτίας βαρείας νεφρικής ανεπάρκειας (δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός) ή τέλος στο πλαίσιο κληρονομικών - ορμονολογικών συνδρόμων.

Οι ασθενείς με πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό ενδέχεται να είναι ασυμπτωματικοί ή να παρουσιάζουν ασαφή συμπτωματολογία, όπως αδυναμία, εύκολη κόπωση και ψυχολογικές διαταραχές. Σε πιο προχωρημένες περιπτώσεις, εμφανίζονται διαταραχές από τα οστά ή κοιλιακά άλγη. Στους ασθενείς με δευτεροπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό προεξάρχουν τα συμπτώματα της χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας και στις περιπτώσεις αυτές είναι δεδομένη η συνεργασία με τον θεράποντα νεφρολόγο.

Η διαγνωστική διερεύνηση γίνεται από τον ενδοκρινολόγο. Μετά τη λήψη του ιστορικού και την κλινική εξέταση, θα υποβάλλει τον ασθενή σε αιματολογικές εξετάσεις για τη μέτρηση των επιπέδων της παραθορμόνης, του ασβεστίου και άλλων ιχνοστοιχείων στο αίμα. Στη συνέχεια, θα πρέπει να γίνει μια καλή υπερηχογραφική μελέτη. Ο υπέρηχος μπορεί να εντοπίσει έναν υπερτροφικό παραθυρεοειδή ή το αδένωμα του παραθυρεοειδούς και να βοηθήσει σε ενδεχόμενη χειρουργική αφαίρεσή του.

Άλλη εξέταση που θα ζητήσει ο ενδοκρινολόγος είναι το σπινθηρογράφημα. Εκεί θα απεικονισθούν οι διογκωμένοι παραθυρεοειδείς, γεγονός που θα βοηθήσει το χειρουργό σε ενδεχόμενη χειρουργική αφαίρεση.

Στη θεραπεία τόσο του αδενώματος όσο και της υπερτροφίας των παραθυρεοειδών αδένων, οδηγεί η χειρουργική αφαίρεση. Η επέμβαση είναι σχετικά απλή, αρκεί να έχει προηγηθεί σωστή μελέτη εντοπισμού των παθολογικών παραθυρεοειδών με υπερηχογράφημα και σπινθηρογράφημα. Πριν ολοκληρωθεί η επέμβαση, θα ζητηθεί ταχεία βιοψία του αδένα ή των αδένων που αφαιρέθηκαν, προκειμένου να επιβεβαιωθεί ότι πρόκειται για παθολογικούς παραθυρεοειδείς. Υπάρχει η πιθανότητα, ο ασθενής να νοσηλευθεί και για δεύτερο 24ωρο, προκειμένου να λάβει ενδοφλέβια αγωγή, καθώς το ασβέστιο στο αίμα μπορεί να πέσει σε επικίνδυνα επίπεδα μετά την αφαίρεση των παθολογικών παραθυρεοειδών. Μακροπρόθεσμα, οι υπόλοιποι παραθυρεοειδείς θα ανακάμψουν και το ασβ έστιο θα επανέλθει στα φυσιολογικά του επίπεδα.

Εφόσον, προεγχειρητικά, έχει διαπιστωθεί ικανή παθολογία και του θυρεοειδούς αδένος, συνιστάται και η αφαίρεση του θυρεοειδούς στον ίδιο χρόνο. Εάν απαιτηθεί αφαίρεση του θυρεοειδούς σε δεύτερο χρόνο, οι συμφύσεις που θα έχουν δημιουργηθεί από την προηγηθείσα επέμβαση για την αφαίρεση των παραθυρεοειδών, θα καταστήσουν αρκετά δυσκολότερη την επέμβαση του θυρεοειδούς.